Nagrałem 42-minutową recenzję i od kilku dni znoszę napływ randomów wkurwionych na abstrakcyjny numerek, który musiałem wystawić już po jej opublikowaniu. Im dłużej, tym mniej mam siły samego siebie przekonywać, że odbiorcy tego medium traktują je tak poważnie, jak chciałbym, żeby było traktowane.
Dawniej zamiast spruwać się tutaj nagrałbym na ten temat materiał i podjął próbę edukacji, ale z czymś tak beznadziejnie idiotycznym się w grach jeszcze nie spotkałem. Mamy nagle dokładnie to samo co w dyskursie społeczno-politycznym – ludzie żyją w jakimś alternatywnym uniwersum. Koszmar.
Zwłaszcza że nic, co nagram, nie ma żadnego znaczenia na przyszłość – niezależnie od tego, ile razy bym nie powiedział albo nie napisał o tym, jak idiotyczne jest skupianie się na ocenie liczbowej, ile razy bym nie mówił, że np. RDR2 jest dla mnie nieznośny, to dziś i tak "dałem 10/10, bo Rockstar".
Na pewno daje mi to do myślenia w kwestii recenzowania gier – ale już i tak prawie tego nie robiłem, a problem jest szerszy, bo jakiś małpi neuron aktywuje się u niektórych choćby już w odpowiedzi na jakąkolwiek próbę wprowadzania niuansu w niektóre wątki dotyczące branży gier.
Skoro dosłownie tysiące dorosłych (!) ludzi dają się zrobić w chuja jak dzieci i rozprowadzają jakieś kretyńskie, niedorzeczne rzeczy o zawartości tej gry, a do tego kilkudziesięciogodzinną+ historię oceniają po jakichś low quality streamach z prologu, to ja nie wiem, co my tu w ogóle robimy.