Het is wel een technisch blik wormen dit zeg.
Wat ik nu heb geleerd om relays te begrijpen: de vindbaarheid en zichtbaarheid op Mastodon zijn nogal suboptimaal, vinden veel gebruikers, waaronder ik. Als je profiel voor het eerst aanklikt zie je bijvoorbeeld een hele rare selectie van posts vanaf dat profiel. Dus niet alle posts, maar bijvoorbeeld alleen de 'gepinde' posts en de posts die een relatie hebben met mensen die je al volgt en die zij geboost hebben, of waarop ze reageerden. Dat voelt onnodig onoverzichtelijk.
"Dit is een groot pijnpunt van het netwerk," zegt @ShadowJonathan, die ik er net over sprak. "Een relay is bedoelt als een tussenoplossing." Hen vergelijkt het met een 'telefoontoren'. "Een relay is een soort telefoontoren die je neerzet. Als je ermee verbindt dan kun je luisteren naar alle andere servers die eraan zijn verbonden.”
@smallcircles @MarloesdeKoning @ShadowJonathan onderschat en vergeet niet juist de Joy Of Missing Out (JOMO). Even wennen voor velen. Maar...helemaal prima joh!
@zandbelt @MarloesdeKoning @ShadowJonathan
Ha! 💯 Dat is een mooie term.
Vind ik leuk 👍
@MarloesdeKoning @ShadowJonathan
Er is eigenlijk geen goede analogie van microblogging in onze offline wereld. Het dichtsbij komt het staan op een zeepkist op het drukke marktplein en luidkeels het langslopende publiek toespreken. Sommige mensen kennen je, en anderen zien je voor het eerst. Terwijl je je boodschap verkondigt, weet je niet precies wie het wel of niet hoort. De boodschap roept reakties op bij voorbijgangers. En de boodschapper reageert hier dan soms weer op.
Dit is totaal geen natuurlijk gedragspersoon en communicatiewijze, maar online staan we er m.i. niet voldoende bij stil hoe ongewoon het is. We hebben een verwachtingspatroon en stellen implicitete regels aan hoe mensen tegen ons moeten responderen. Indien die gebroken worden reageren we assertief of zelfs agressief.
Ook 'Block' en 'Mute' zijn totaal ondenkbaar in een offline settting. Stel dat je een block doet op een collega die iets verkeerds/oninteressants zegt, en die persoon dan totaal voor altijd negeert.
@MarloesdeKoning @ShadowJonathan
De onnatuurlijkheid herkennen is de start van Personal social networking als input om ontwerpprocessen te sturen.
Het is duidelijk dat dingen veel beter kunnen dan wat alleen een microblog te bieden heeft. Offline 'weven' we ons moeiteloos door complexe sociale contexten die gevormd worden door mensen die op allerlei wijzen interactie met elkaar hebben. We zijn ons nauwelijks bewust van deze complexiteit, want het is natuurlijk en met de paplepel zijn we ermee opgegroeid, hebben cultuur en gewoonten geleerd die het resultaat zijn van duizenden jaren sociaal-maaschappelijke rijping.
Mijn observatie is dat we de online wereld onderschatten. We denken "oh, gewoon een digitaal lijntje erbij", maar het is eigenlijk een onverkende wereld en we staan nog in de kinderschoenen om die te ontdekken.
Ik vind het zelf jammer dat fediverse vooral een (decentrale) kopie van bestaande platforms is geworden, gestoeld op microblogging. Het remt onze ontdekkingstocht.
@smallcircles @MarloesdeKoning @ShadowJonathan Het random ogende karakter van welke toots wel/niet zichtbaar zijn komt door het decentrale karakter van de Fediverse én dat clients toots ophalen bij de eigen server. De eigen server die geen volledig beeld heeft. Wat goed is want dat voorkomt dat elk servertje een "firehose" voor de kiezen krijgt. Daar ligt ook een mogelijke oplossing, nu kun je al op 'open in browser' klikken waarmee je de toot niet van je home server ophaalt maar van
1/2
@smallcircles @MarloesdeKoning @ShadowJonathan ik zie de huidige experimentele fase als variatie en selectie. Helemaal nieuwe concepten zijn lastig zomaar te lanceren, als er al ideëen komen
@MarloesdeKoning @ShadowJonathan
> vindbaarheid en zichtbaarheid op Mastodon zijn nogal suboptimaal, vinden veel gebruikers, waaronder ik
Inderdaad een pijnpunt, en kan frustratie daarover goed voorstellen. Ik ondervind deze zelf ook geregeld na vele jaren "fedi gewenning".
Ik heb ook een andere kant leren waarderen, en het houdt verband met het verwachtingspatroon dat we hebben. Hier ingegeven door hoe 'corporate social media' platforms werken. We willen een perfect microblog.
Maar neem een analogie met ons offline leven. Daar is de comms ook chaotisch, fragmentarisch. We verwachten niet op een personeelsfeest alle discussies te kunnen teruglezen en erop inhaken. We missen veel dingen, en toch is het okay. Natuurlijk.
Op algoritmische corporate platforms mis je ook veel dingen. In de analogie ingegeven door de baas en het management team, die sturen wie je mag/kan ontmoeten en wat je te horen krijgt.
Ontwerp in analogie met onze offline wereld noem ik Personal social networking.