Het is wel een technisch blik wormen dit zeg.
Wat ik nu heb geleerd om relays te begrijpen: de vindbaarheid en zichtbaarheid op Mastodon zijn nogal suboptimaal, vinden veel gebruikers, waaronder ik. Als je profiel voor het eerst aanklikt zie je bijvoorbeeld een hele rare selectie van posts vanaf dat profiel. Dus niet alle posts, maar bijvoorbeeld alleen de 'gepinde' posts en de posts die een relatie hebben met mensen die je al volgt en die zij geboost hebben, of waarop ze reageerden. Dat voelt onnodig onoverzichtelijk.
"Dit is een groot pijnpunt van het netwerk," zegt @ShadowJonathan, die ik er net over sprak. "Een relay is bedoelt als een tussenoplossing." Hen vergelijkt het met een 'telefoontoren'. "Een relay is een soort telefoontoren die je neerzet. Als je ermee verbindt dan kun je luisteren naar alle andere servers die eraan zijn verbonden.”
2 Boosts
0 Likes
@MarloesdeKoning @ShadowJonathan
> vindbaarheid en zichtbaarheid op Mastodon zijn nogal suboptimaal, vinden veel gebruikers, waaronder ik
Inderdaad een pijnpunt, en kan frustratie daarover goed voorstellen. Ik ondervind deze zelf ook geregeld na vele jaren "fedi gewenning".
Ik heb ook een andere kant leren waarderen, en het houdt verband met het verwachtingspatroon dat we hebben. Hier ingegeven door hoe 'corporate social media' platforms werken. We willen een perfect microblog.
Maar neem een analogie met ons offline leven. Daar is de comms ook chaotisch, fragmentarisch. We verwachten niet op een personeelsfeest alle discussies te kunnen teruglezen en erop inhaken. We missen veel dingen, en toch is het okay. Natuurlijk.
Op algoritmische corporate platforms mis je ook veel dingen. In de analogie ingegeven door de baas en het management team, die sturen wie je mag/kan ontmoeten en wat je te horen krijgt.
Ontwerp in analogie met onze offline wereld noem ik Personal social networking.